ตั้งใจจะทำบุญไถ่ชีวิตโคกระบือทุปกปี แต่เมื่อคิดไตร่ตรองให้ดีกลัวจะทำไม่ได้ค่ะ


เนื่องจาก ช่วงที่ผ่านมากังวลเรื่องกิจการงานของที่บ้านมาก ในส่วนของห้องเช่า คิดไปต่างๆนาๆ ว่าจะมีคนมาเป็นอะไรในห้องเช่าที่เราเป็นเจ้าของกิจการมั้ย หรือจะเกิดเหตุไม่ดีใดๆ หรือไม่

เครียดจนคิดไปว่า หรือจะต้องทำบุญโดยการให้ชีวิตเช่น ทำบุญไถ่ชีวิตโคกระบือ ซึ่งถ้าเป็นแค่ครั้งเดียว ปีเดียว มั่นใจว่าสามารถทำได้

แต่ ณ ตอนที่ทุกข์มากนั้น คิดไปว่าอยากทำให้ได้ทุกปี ซึ่งที่คิด คือ ไถ่ชีวิตโคกระบือแบบไม่ได้ร่วมกับผู้ใด คิดว่าน่าจะสามารถมีกำลังพอจะทำได้

และคิดว่าจะไปทำที่โรงฆ่าสัตว์จ.ปทุมธานี แต่เป็นเพียงแค่ความคิด ยังไม่ได้มีการตั้งจิตอธิษฐานบอกกล่าว หรือบอกเล่าและระลึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ใด

 

และเมื่อปรึกษาคุณแม่ คุณแม่ก็บอกว่าจริงๆ แค่ทำร่วมก็ได้ แต่ตอนนั้นเราก็เหมือนจะบอกคุณแม่ไปอีกว่าเราน่าจะทำได้ ทำไหวนะ แต่จำไม่ได้ว่าได้พูดออกไปหรือไม่อย่างไร

 

แต่เมื่อมาพิจารณาดีๆ คือ กลัวทำไม่ได้ตลอด เช่น เกิดปีใดมีปัญหาติดขัดเรื่องเงิน หรือไม่สามารถไปทำได้เนื่องจากอาจจะติดสิ่งใดจนลืม หรือใดๆ ก็ตามเพราะหนูคิดคือ จะทำทุกปี ปีละครั้ง

 

รบกวนสอบถามค่ะ

1. การนึกคิดถือเป็นการตั้งจิตบอกกล่าวที่แน่วแน่พอหรือไม่คะ และหากพูดไปตอนปรึกษาคุณแม่ว่าคิดว่าน่าจะทำได้ แต่ไม่ได้ทำจะมีผลหรือไม่คะ

2. หากตั้งจิตอธิษฐานบอกกล่าวสิ่งศักดิ์สิทธิ์ดีๆ เพื่อขอขมาและขอทำเพียงที่มั่นใจว่าทำได้ เช่น ไถ่ชีวิตโคกระบือ 1 ตัว แน่นอน ปีหน้าและปีต่อๆไป ทำน้อยลงเช่น ปล่อยสัตว์อื่นๆ เช่น ปลา หรือสัตว์ใดๆ อื่นๆ แทนจะทดแทนกันได้หรือไม่

3. หากไม่ได้ไปทำที่จ.ปทุมธานี อย่างคิดตอนแรกจะถือว่าผิดหรือไม่ เพราะตัวเราจริงๆ อยู่อีกจ.หนึ่ง

4. การทำไม่ได้อย่างที่นึกคิดจะมีผลให้เกิดผลร้ายแทนผลดีหรือไม่

 

กลุ้มใจจริงๆค่ะ รบกวนผู้รู้ช่วยชี้ทางสว่างให้ด้วยเถิดค่ะ

 

ขอบพระคุณล่วงหน้าค่ะ



ผู้ตั้งกระทู้ ผูู้สอบถาม :: วันที่ลงประกาศ 2019-10-12 20:47:31


[1]

ความคิดเห็นที่ 1 (4186186)

 ๑. ลำพังความคิด ถ้ายังไม่เกิดการกระทำ ก็ยังไม่ส่งผลอันใด นอกจากว่า คิดดีก็ทำให้จิตเป็นสุข คิดไม่ดีก็ทำให้จิตเป็นทุกข์ ความอยากอะไรที่อยากแล้วทำให้จิตเป็นทุกข์ก็อย่าไปอยากมัน คุณไปคิดกลัวในสิ่งที่ยังไม่เกิด แล้วก็คิดแก้ปัญหาทั้ง ๆ ที่ยังไม่มีปัญหา มันก็เลยวุ่นวายใจ จงเอาจิตมาอยู่ในปัจจุบัน ทำงานในหน้าที่ไปให้ดีที่สุด อยากทำบุญอะไรก็ทำไป ไม่ต้องไปวางแผนล่วงหน้า แล้วมานั่งกลัวว่าจะทำไม่ได้ ถ้าทำบุญแล้วมันเป็นทุกข์ นั่นไม่ใช่บุญ เลิกคิดเสีย

๒. ไม่ต้องไปตั้งจิตอธิษฐาน จะไปหาเชือกมาผูกคอตัวเองทำไม ผูกแล้วก็มานั่งหาวิธีแก้ อยากทำบุญเมื่อไรก็ทำได้ ทำเท่าที่คิดว่าจะทำได้ตามควรแก่ฐานะของเรา สิ่งที่ไม่แน่ใจว่าจะทำได้ มันเกินฐานะก็ไม่ต้องไปคิดว่าจะทำ คุณจะไปคิดไถ่ชีวิตโคกระบือทั้ง ๆ ที่ไม่แน่ใจว่าจะทำได้ คิดแล้วก็กลัวว่าจะทำไม่ได้ เป็นเหตุทำใจให้ทุกข์เปล่า ๆ  ปล่อยนก ปล่อยปลา ที่มันไม่ต้องลงทุนมากก็ได้ ทำบุญมีวิธีตั้งร้อยแปดพันเก้า มานั่งทุกข์อยู่กับเรื่องในอนาคตที่ยังไม่เกิด ใจคิดสร้างเรื่องทุกข์ขึ้นเอง ไม่มีใครบังคับให้ต้องทำอย่างที่กำลังเป็นทุกข์ รักษาศีล ๕ ให้บริสุทธิ์ ก็ได้บุญมากกว่าไถ่ชีวิตโคกระบือตั้งเป็นร้อยเป็นพันตัว ทำสมาธิระลึกพุทโธ ให้จิตสงบก็ได้บุญมากกว่าไถ่ชีวิตโคกระบืออีกเป็นพันเท่า ถ้าเราทำดี เราก็จะได้รับผลดี อย่าไปกลัวว่า จะมีอะไรที่ไม่ดีเกิดขึ้นกับเรา ถ้าจะมีอะไรที่ไม่ดีเกิดขึ้น ก็เป็นเพราะกรรมไม่ดีที่เราเคยทำไว้ให้ผล มันแก้ไม่ได้ มีแต่ต้องทำใจยอมรับ ถ้าปัจจุบันเราทำดีให้มากเข้าไว้ กรรมไม่ดีก็อาจไม่เกิดก็ได้

๓. ๔. ทำใจให้อยู่กับปัจจุบัน อย่าไปวุ่นวายคิดทำแต่เรื่องในอนาคต เดี๋ยวจะเป็นบ้าไม่รู้ตัว คิดทำในสิ่งที่ทำได้ในปัจจุบัน อะไรที่ทำไม่ได้ก็อย่าไปคิดมัน

ผู้แสดงความคิดเห็น พระวิทยา วันที่ตอบ 2019-10-16 23:57:03



[1]


แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล