ReadyPlanet.com
dot

dot
dot
ชื่อผู้ใช้ :
รหัสผ่าน :
เข้าสู่ระบบอัตโนมัติ :
bullet ลืมรหัสผ่าน
bullet สมัครสมาชิก
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
dot
ชมคลิปวีดีโอน่าสนใจ
ยังไม่มีสมาชิกที่ล็อกอินในขณะนี้
bulletบุคคลทั่วไป 23 คน
dot
dot

dot


ฟัง F.M. 103.25 MHz.
ชมทีวีช่องหลวงตา
ฟังวิทยุออนไลน์ วัดป่าดอยแสงธรรมญาณสัมปันโน
ชมคลิปวีดีโอน่าสนใจ
ขอเชิญสมัครสมาชิกอุปถัมภ์สถานีวิทยุเสียงธรรมเพื่อประชาชน วัดป่าดอยแสงธรรมญาณสัมปันโน
เข้าชม face book วัดป่าดอยแสงธรรมญาณสัมปันโน
เข้าชม twitter วัดป่าดอยแสงธรรมญาณสัมปันโน


๔. กิเลสวรรค คือ หมวดกิเลส

 ๑๔.  อนิจฺจา อทฺธุวา กามา                   พหุทุกฺขา มหาวิสา
         อโยคุโฬว สนฺตตฺโต                      อฆมูลา ทุกฺขปฺผลา.

 
         กามทั้งหลาย ไม่เที่ยง ไม่ยั่งยืน มีทุกข์มาก มีพิษมาก ดัง
         ก้อนเหล็กที่ร้อนจัด เป็นต้นเค้าแห่งความคับแค้น มีทุกข์เป็นผล.
         (สุเมธาเถรี) ขุ. เถรี. ๒๖/๕๐๓.
 
 
 
 
 
๑๕.   อวิชฺชาย นิวุโต โลโก                    เววิจฺฉา ( ปมาทา ) นปฺปกาสติ
          ชปฺปาภิเลปนํ พฺรูมิ                        ทุกฺขมสฺส มหพฺภยํ.
 
         โลกถูกอวิชชาปิดบังแล้ว ไม่ปรากฏ เพราะความตระหนี่
         (และความประมาท) เรากล่าวความอยากว่า เป็นเครื่องฉาบทาโลก
         ทุกข์เป็นภัยใหญ่ของโลกนั้น.
         (พุทฺธ) ขุ. สุ. ๒๕/๕๓๐. ขุ. จู. ๓๐/๙. 
 
 
 
 
 
๑๖.    อิจฺฉาย พชฺฌตี โลโก                   อิจฺฉาวินยาย มุจฺจติ
          อิจฺฉาย วิปฺปหาเนน                      สพฺพํ ฉินฺทติ พนฺธนํ.

          โลกถูกความอยากผูกมัดไว้ จะหลุดได้เพราะกำจัดความอยาก,
          เพราะละความอยากเสียได้ จึงชื่อว่าตัดเครื่องผูกทั้งปวงได้.
          (พุทฺธ) สํ. ศ. ๑๕/๕๖.

 

 

 ๑๗.   อิจฺฉา นรํ ปริกสฺสติ                          อิจฺฉา โลกสฺมิ ทุชฺชหา
           อิจฺฉาพทฺธา ปุถู สตฺตา                    ปาเสน สกุณี ยถา.

          ความอยากย่อมชักลากนรชนไป ความอยากละได้ยากในโลก,
          สัตว์เป็นอันมากถูกความอยากผูกมัดไว้ ดุจนางนกถูกบ่วงรัดไว้ฉะนั้น.
          (พุทฺธ) สํ. ส. ๑๕/๖๑.

 

 

๑๘.  อุเปกฺขโก สทา สโต                       น โลเก มญฺญตี สมํ
         น วิเสสี น นีเจยฺโย                         ตสฺส โน สนฺติ อุสฺสทา.

        ผู้วางเฉยมีสติทุกเมื่อ ไม่สำคัญตนว่าเสมอเขา ว่าดีกว่าเขา
        ว่าต่ำกว่าเขาในโลก, ผู้นั้นชื่อว่า ไม่มีกิเลสเครื่องฟูขึ้น.
        (พุทฺธ) ขุ. มหา. ๒๙/๒๗๙. ขุ. สุ. ๒๕/๕๐๑.



 

๑๙.  อุจฺฉินฺนภวตณฺหสฺส                        สนฺตจิตฺตสฺส ภิกฺขุโน
         วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร                       นตฺถิ ตสฺส ปุนพฺภโว.

         ภิกษุผู้ถอนภวตัณหาได้แล้ว มีจิตสงบแล้ว สิ้นความเวียน
         เกิดแล้ว ย่อมไม่มีภพอีก.                                                   
         (พุทฺธ) ขุ. อุ. ๒๕/๑๔๓.

 

 

๒๐.  เอวมาทีนวํ ญตฺวา                             ตณฺหา ทุกฺขสฺส สมฺภวํ
        วีตตณฺโห อนาทาโน                         สโต ภิกฺขุ ปริพฺพเช.

         ภิกษุรู้โทษอย่างนี้ว่า ตัณหาเป็นแดนเกิดแห่งทุกข์แล้ว พึง
         เป็นผู้ปราศจากตัณหา ไม่ถือมั่น มีสติอยู่ทุกอิริยาบถเถิด.
         (พุทฺธ) ขุ. สุ. ๒๕/๔๗๘. ขุ. จู. ๓๐/๓๒๐.


 

๒๑.   กามา หิ จิตฺรา มธุรา มโนรมา
          วิรูปรูเปน มเถนฺติ จิตฺตํ
          อาทีนวํ กามคุเณสุ ทิสฺวา
          เอโก จเร ขคฺควิสาณกปฺโป.

          กามทั้งหลาย ตระการหวานชื่นใจ ย่อมย่ำยีจิตโดยรูปร่างต่าง ๆ
          กัน บุคลพึงเห็นโทษในกามคุณแล้ว เที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด.
          (พุทฺธ) ขุ. สุ. ๒๕/๓๓๔.


 

๒๒.    โกธํ ชเห วิปฺปชเหยฺย มานํ
           สฺญฺโญชนํ สพฺพมติกฺกเมยฺย
           ตํ นามรูปสฺมิมสชฺชมานํ
           อกิญฺจนํ นานุปตนฺติ สงฺคา.

           บุคคลพึงละความโกรธ พึงเลิกถือตัว พึงก้าวล่วงสังโยชน์ทั้งปวง,

           (เพราะ) เครื่องข้องทั้งหลาย ย่อมไม่ติดตามผู้ไม่ข้องในนามรูป ไม่มีกังวลนั้น
           (พุทฺธ) สํ. ส. ๑๕/๓๕๐.


 

๒๓.    โกธํ ชเห วิปฺปชเหยฺย มานํ
           สฺญฺโญชนํ สพฺพมติกฺกเมยฺย
           ตนฺนามรูปสฺมึ อสชฺชมานํ
           อกิญจนํ นานุปตนฺติ ทุกฺขา.

           บุคคลพึงละความโกรธ พึงเลิกถือตัว พึงก้าวล่วงสังโยชน์ ทั้งปวง,      

           (เพราะ) ทุกข์ทั้งหลายย่อมไม่ติดตามผู้ไม่ข้องอยู่ในนามรูปไม่มีกังวลนั้น.
           (พุทฺธ) ขุ. ธ . ๒๕/๔๔.

 

 

๒๔.  ตณฺหา ชเนติ ปุริสํ                         จิตฺตมสฺส วิธาวติ
         สตฺโต สํสารมาปาทิ                       ทุกฺขา น ปริมุจฺจติ.

         ตัณหายังคนให้เกิด จิตของเขาย่อมวิ่งพล่าน สัตว์ยังท่องเที่ยวไป
         จึงไม่พ้นจากทุกข์.
         (พุทฺธ) สํ. ส. ๑๕/๕๑.

 



๒๕.  ตณฺหา ชเนติ ปุริสํ                         จิตฺตมสฺส วิธาวติ
         สตฺโต สํสารมาปาทิ                       ทุกฺขมสฺส มหพฺภยํ

         ตัณหายังคนให้เกิด จิตของเขาย่อมวิ่งพล่าน สัตว์ยังท่องเที่ยวไป
         จึงมีทุกข์เป็นภัยใหญ่.

         (พุทฺธ) สํ. ส. ๑๕/๕๑. 


นักธรรมเอก - พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๓ - หน้าที่ 10

 

๒๖.  ตณฺหา ชเนติ ปุริสํ                          จิตฺตมสฺส วิธาวติ
        สตฺโต สํสารมาปาทิ                         กมฺมํ ตสฺส ปรายนํ.

        ตัณหายังคนให้เกิด จิตของเขาย่อมวิ่งพล่าน สัตว์ยังท่องเที่ยวไป
        จึงยังมีกรรมนำหน้า.
        (พุทฺธ) สํ. ส. ๑๕/๕๒.



๒๗.   ตณฺหาย อุฑฺฑิโต โลโก               ชราย ปริวาริโต
          มจฺจุนา ปิหิโต โลโก                     ทุกฺเข โลโก ปติฏฺฐิโต.

           โลกถูกตัณหาก่อขึ้น ถูกชราล้อมไว้ ถูกมฤตยูปิดไว้ จึงตั้งอยู่ในทุกข์.
           (พุทฺธ) สํ. ส. ๑๕/๕๕.

 

 

๒๘.  นนฺทิสมฺพนฺธโน โลโก                   วิตกฺกสฺส วิจารณํ
         ตณฺหาย วิปฺปหาเนน                    สพฺพํ ฉินฺทติ พนฺธนํ.

          โลกมีความเพลิดเพลินเป็นเครื่องผูก มีวิตกเป็นเครื่องเที่ยวไป
          เพราะละตัณหาเสียได้ จึงชื่อว่าตัดเครื่องผูกไว้ทั้งหมด.
          (พุทฺธ) สํ. ส. ๑๕/๕๕.


 

๒๙.  นิทฺทํ ตนฺทึ สเห ถีนํ                        ปมาเทน น สํวเส
         อติมาเน น ติฏฺเฐยฺย                       นิพฺพานมนโส นโร.

        คนที่นึกถึงพระนิพพาน พึงครอบงำความหลับ  ความเกียจคร้าน ความท้อแท้,   

        ไม่พึงอยู่ด้วยความประมาท ไม่พึงตั้งอยู่ในความทะนงตัว.

        (พุทฺธ) ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๘.

 

 

๓๐.  นิราสตฺตี อนาคเต                        อตีตํ นานุโสจติ
        วิเวกทสฺสี ผสฺเสสุ                        ทุฏฺฐีสุ จ น นิยฺยติ.

        ผู้ไม่คำนึงถึงสิ่งที่ยังไม่มาถึง ย่อมไม่เศร้าโศกถึงสิ่งที่ล่วงไป
        แล้ว, ผู้เห็นความสงัดในผัสสะทั้งหลาย ย่อมไม่ถูกชักนำไปในทิฏฐิทั้งหลาย.
        (พุทฺธ) ขุ. สุ. ๒๕/๕๐๐. ขุ. มหา. ๒๙/๒๖๔,๒๖๒.



๓๑.  ปุราณํ นาภินนฺเทยฺย                       นเว ขนฺติมกุพฺพเย
        หิยฺยมาเน น โสเจยฺย                      อากาสํ น สิโต สิยา.

        ไม่พึงเพลิดเพลินของเก่า ไม่พึงทำความพอใจในของใหม่ เมื่อ
         สิ่งนั้นเสื่อมไป ก็ไม่พึงเศร้าโศก ไม่พึงอาศัยตัณหา.
         (พุทฺธ) ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๘.


 

๓๒.  มจฺจุนาพฺภาหโต โลโก                   ชราย ปริวาริโต
         ตณฺหาสลฺเลน โอติณฺโณ               อิจฺฉาธูปายิโต สทา.

         สัตว์โลกถูกมฤตยูขจัดแล้ว ถูกชราล้อมไว้ ถูกลูกศรคือตัณหา
         เสียบแล้ว ถูกอิจฉาคุกรุ่นแล้วทุกเมื่อ.
         (พุทฺธ) สํ. ส. ๑๕/๕๕.

 


๓๓.  มานุเปตา อยํ ปชา                        มานคนฺถา มานวินิพฺพทฺธา
         ทิฏฺฐีีสุ พฺยารมฺภกตา                    สํสาร นาติวตฺตติ.

         หมู่สัตว์นี้ประกอบด้วยมานะ มีมานะเป็นเครื่องร้อยรัด ถูก
         มานะมัดไว้ ทำความแข่งดีเพราะทิฏฐิ ย่อมล่วงสงสารไปไม่ได้.
         (พุทฺธ) ขุ. อุ. ๒๕/๑๙๓.



๓๔.  มูฬฺโห อตฺถํ น ชานาติ                 มูฬฺโห ธมฺมํ น ปสฺสติ
         อนฺธตมํ ตทา โหติ                       ยํ โมโห สหเต นรํ.

         ผู้หลงย่อมไม่รู้อรรถ ผู้หลงย่อมไม่เห็นธรรม ความหลง
         ครอบงำคนใดเมื่อใด ความมืดมิดย่อมมีเมื่อนั้น.
         (พุทฺธ) ขุ. อิติ. ๒๕/๒๙๖. ขุ. มหา. ๒๙/๑๘.


 

๓๕.  ยสฺส นตฺถิ อิทํ เมติ                     ปเรสํ วาปิ กิญฺฺจนํ
         มมตฺตํ โส อสํวินฺทํ                     นตฺถิ เมติ น โสจติ.

         ผู้ใดไม่มีกังวลว่า นี้ของเรา นี้ของผู้อื่น ผู้นั้นเมื่อไม่ถือว่า
         เป็นของเรา จึงไม่เศร้าโศกว่าของเราไม่มี ดังนี้.
         (พุทฺธ) ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๙. ขุ. มหา. ๒๙/๕๓๔.

 

 

 ๓๖.  โยธ กาเม อจฺจุตฺตริ                        สงฺคํ โลเก ทุรจฺจยํ
          น โส โสจติ นาชฺเฌติ                    ฉินฺนโสโต อพนฺธโน.

          ผู้ใดข้ามพ้นกามในโลกและเครื่องข้องที่ข้ามได้ยากในโลก, ผู้นั้น
          ตัดกระแสตัณหาได้แล้ว ไม่มีเครื่องผูก, ชื่อว่าไม่เศร้าโศก ไม่ยินดี.
          (พุทฺธ) ขุ. สุ. ๒๕/๕๑๙. ขุ. มหา. ๒๙/๕๒๗.



๓๗.  โย เว อวิทฺวา อุปธึ กโรติ
          ปุนปฺปุนํ ทุกฺขมุเปติ มนฺโท
          ตสฺมา ปชานํ อุปธึ น กยิรา
          ทุกฺขสฺส ชาติปฺปภวานุปสฺสี.

          ผู้ใดไม่รู้ ย่อมก่ออุปธิ ผู้นั้นเป็นคนเขลา เข้าถึงทุกข์บ่อย ๆ
          เพราะฉะนั้น ผู้รู้เห็นแดนเกิดแห่งทุกข์ จึงไม่ควรก่ออุปธิ.
          (พุทฺธ) ขุ. สุ. ๒๕/๕๓๔. ขุ. จู. ๓๐/๘๐,๘๑

 

 

๓๘.  ลุทฺโธ อตฺถํ น ชานาติ                  ลุทฺโธ ธมฺมํ น ปสฺสติ
         อนฺธตมํ ตทา โหติ                       ยํ โลโภ สหเต นรํ.

         ผู้โลภ ย่อมไม่รู้อรรถ ผู้โลภย่อมไม่เห็นธรรม, ความโลภเข้า
         ครอบงำคนใดเมื่อใด ความมืดมิดย่อมมีเมื่อนั้น.
         (พุทฺธ) ขุ. อิติ. ๒๕/๒๙๕. ขุ. มหา. ๒๙/๑๗.



๓๙.  วนํ ฉินฺทถ มา รุกฺขํ                        วนโต ชายตี ภยํ
         เฉตฺวา วนญฺจ วนถญฺจ                  นิพฺพนา โหถ ภิกฺขโว.

          ท่านทั้งหลายจงตัดป่า (กิเลส) อย่าตัดต้นไม้, ภัยย่อมเกิด
          จากป่า ภิกษุทั้งหลาย ! พวกท่านจงตัดป่า และสิ่งที่ตั้งอยู่ในป่าแล้ว
          เป็นผู้ไม่มีป่า เถิด.
          (พุทฺธ) ขุ. ธ. ๒๕/๕๒   




พุทธศาสนสุภาษิต เล่ม ๓

๑. อัตตวรรค คือ หมวดตน article
๒. อัปปมาทวรรค คือ หมวดไม่ประมาท article
๓. กัมมวรรค คือ หมวดกรรม article
๕. ขันติวรรค คือ หมวดอดทน
๖. จิตตวรรค คือ หมวดจิต
๗. ทานวรรค คือ หมวดทาน
๘. ธัมมวรรค คือ หมวดธรรม
๙. ปกิรณกวรรค คือ หมวดเบ็ดเตล็ด
๑๐. ปัญญาวรรค คือ หมวดปัญญา
๑๑. ปุคคลวรรค คือ หมวดบุคคล
๑๒. มัจจุวรรค คือ หมวดความตาย
๑๓. วาจาวรรค คือ หมวดวาจา
๑๔. วิริยวรรค คือ หมวดความเพียร
๑๕. สามัคคีวรรค คือ หมวดสามัคคี
๑๖. สีลวรรค คือ หมวดศีล
๑๗. เสวนาวรรค คือ หมวดคบหา



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล *
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล